De vogelvrienden Nederweert



info@devogelvriendennederweert.nl

Bér Jansen - Ontwormen met boerenwormkruid

30-05-2010 20:00

 

Bér Jansen is al jaren actief in het vogelwereldje. Hij is begonnen met tropen maar maakte al snel de overstap naar de wereld van de parkieten. In 1961 was hij bij de oprichting van onze vereniging waarin hij de 21 opvolgende jaren lid was. In 1982 is Bér uit de vereniging gestapt om zich toe te leggen op een andere passie, het vissen. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en is hij dus een jaar of 7-8 geleden opnieuw begonnen met vogels.

Huisvesting

Eerst één voliere met opnieuw tropen maar waar uiteindelijk toch weer parkieten in zijn gekomen. In deze voliere hebben Pyrrhura’s, Stanley rosella’s en uiteindelijk de huidige bewoners: Turquoisine parkieten en  splendid parkieten, hun onderkomen gehad. Al snel was één voliere niet voldoende maar werden er een 7 tal kleine vluchten gemaakt, losstaand van de eerste voliere, om paarsgewijs te kunnen kweken met de Turquoisine’s en splendids. Zijn verleden als timmerman kwam hierbij goed van pas, de volieres zijn netjes gemaakt van hardhout en er is goed nagedacht over tocht invloeden en extra ventilatie (mn. in de winter). Na een tijdje moest echter een oude bekende ook gehuisvest worden, de engelse grasparkiet. Bér wilde deze echter kweken in kweekkooien en de gang achter de volieres werd voorzien van een 12 tal zeer mooi gemaakte kweekkooien. De kweekkooien zijn gemaakt van multiplex met voorfronten van hardhout. Het onderste stuk is voorzien van een uitneembaar plexiglas gedeelte. De broedblok is geïntegreerd in de kweekkooi achter een apart wandje en aan de frontzijde ook voorzien van een plexiglas deurtje. Onder het broedblok is een aparte lade met de voerbakjes, ook voorzien van een plexiglas deurtje. Het plexiglas zorgt ervoor dat er door de vogels weinig geknoeid wordt. Het is duidelijk te zien dat de kooien gemaakt zijn door een vakman, netjes tot in de puntjes afgwerkt.

Het kweken in de kweekkooien had tot gevolg dat de kleinere volieres niet meer gebruikt werden voor de kweek. De tussenschotten werden verwijderd zodat er drie grotere volieres zijn ontstaan. Eén voor de kweekkoppels, één voor nieuwe aankopen en één voor de jonge vogels. De eerste voliere wordt gebruikt voor de huisvesting van de jonge turquoisine’s en splendids die nu ook in kweekkooien gekweekt worden. De ruimte tussen de eerste voliere en de overige werd dichtgemaakt en voorzien van nogmaals zes kweekkooien.

Nadat Bér enkele jaren actief is binnen de parkieten sociëteit is hij ongeveer een jaar geleden ook weer lid geworden van onze vereniging.

Verzorging en voeding

Verzorging van de vogels is uiterst belangrijk, want niet alleen is de kweektijd een belangrijke periode, de aanlooptijd  daar naar toe is net zo belangrijk omdat in die periode toch de basis wordt gelegd voor een goede kweek. Vogels moeten in kweekconditie worden gebracht. Daarom wordt er voor gezorgd dat de vogels iedere dag goed voer krijgen. Bér voert zijn vogels een Neophema zaadmengsel waardoor hij, op 20 kg, 5kg geplette haver en 5kg gezondheidszaad mengt. Vroeger heette dit gezondheidszaad gewoon onkruidzaad, nu ze de naam hebben veranderd hebben ze de prijs ook met 25% verhoogd. Alle vogels krijgen ook eivoer (witte molen), de ene soort neemt het makkelijker op dan de andere. Met name de neophema’s moeten er altijd aan wennen. Trosgierst wordt met mate gevoerd. Al het gebruikte voer wordt opgevangen en door een zelf gebouwde kafmolen gehaald. Veel van het niet gebruikte voer wordt op deze manier hergebruikt. Ontwormen doet Bér twee keer per jaar maar wel op de alternatieve manier, nl. met boerenwormkruid. Met name langs het kanaal richting Wessem is deze plant nog volop aanwezig. Zowel het blad als de bloem worden door de vogels graag gegeten.

Vogels

Zoals reeds eerder vermeld kweekt Bér met de splendid parkiet, dit in de kleuren wildkleur, zilver, witbont en blauw pastel. De turquoisines worden gekweekt in roodbuik, wildkleur roodbuik, gele roodbuik en geel zonder rood. De wildkleur turquoisine heeft hij momenteel niet meer in zijn collectie. Een tijd geleden heeft hij een koppel wildkleur turquoisines aangeschaft waar helaas de pop van dood ging voordat er ook maar enig nageslacht gekweekt was. Er werd dus een nieuwe pop aangekocht maar de jongen die hier uit kwamen hadden alle een rode buik, dus geen zuivere wildkleur. Het koppel is daarna van de hand gedaan. Van de Engelse grasparkiet komen de volgende kleurslagen in de voliere van Bér voor: lutino, geel lacewing, grijsgroen, donkergroen, grijs, kobaltblauw, hemelsblauw, grijsmasker hemelsblauw en geelmasker hemelsblauw.

In november worden de vogels gekoppeld en het eerste nageslacht wordt meestal in december/januari verwacht. Helaas heeft dit het afgelopen jaar niet zo goed uitgepakt, wel bij de engelse grasparkieten, maar niet bij de turquoisines en met name niet bij de splendids. Tijdens ons bezoek had Bér helaas pas drie jongen kunnen ringen. Hij is er dan ook over aan denken om de kweek van de engelse grasparkieten en die van de neophema’s te scheiden. Voor het aankomende jaar wil Bér proberen in augustus te starten met de eerste ronde en in februari het jaar daarop de vogels voor een tweede ronde in te zetten. In de tussentijd hebben de vogels dan rust en kan er gekweekt worden met de engelse grasparkieten.

De vogels krijgen allemaal de beschikking over hetzelfde broedblok, afgelopen jaar is gebleken dat er enkele broedblokken erg nat waren tijdens de kweek. Bér denkt dat dit mede komt door het gebruikte plexiglas deurtje, voor het volgende seizoen wil hij hier dan ook meer ventilatie inbrengen.

Ruimte

Ondanks de beperkte ruimte is Bér van alle gemakken voorzien. Een wasbakje, een medicijnkastje, een plek om zijn administratie bij te werken, maar boven alles een echte werkplaats met diverse houtbewerkingmachines waar de nodige uurtjes zijn doorgebracht om het huidige resultaat te bewerkstelligen en waar nog steeds de nodige uurtjes wordt doorgebracht om verbeteringen aan te brengen of voor anderen iets te bouwen.

 

Door   : Albert Weekers

Foto’s  : Frans Korsten